مجازیسازی و رایانش ابری
در بخش مجازیسازی و رایانش ابری، زیرساخت سازمان بهگونهای طراحی و پیادهسازی میشود که منابع پردازشی و سرویسها با انعطاف و بهرهوری بیشتری در اختیار کسبوکار قرار بگیرند. با تجمیع و مجازیسازی سرورها، ایجاد بسترهای ابری و ارائه دسکتاپهای مجازی، امکان استفاده بهتر از منابع، مدیریت سادهتر سرویسها، توسعه سریعتر زیرساخت و کاهش وابستگی به تجهیزات فیزیکی فراهم میشود.
چالشهای سازمانها در مجازی سازی و رایانش
زیرساخت مجازی؛ فراتر از محدودیت
- مجازیسازی مبتنی بر VMware
- مجازیسازی مبتنی بر Microsoft Hyper-V
- مجازیسازی متنباز (Proxmox / KVM)
- زیرساخت ابر خصوصی (Private Cloud)
- زیرساخت ابر ترکیبی (Hybrid Cloud)
- مجازیسازی دسکتاپ (VDI)
مسیر پیاده سازی و اجرا
بررسی سرویسها و منابع
سرورها، نرمافزارها، مصرف منابع و وابستگیهای سرویسهای فعلی بررسی میشوند.
سوالات پرتکرار شما در حوزه زیرساخت مرکز داده
خیر. نوع سیستمعامل، وابستگیهای نرمافزاری، نیازهای سختافزاری و حساسیت سرویس بررسی میشود تا مشخص شود کدام سرویسها گزینه مناسبی برای مجازیسازی هستند.
در بسیاری از پروژهها میتوان انتقال را مرحلهای و در بازههای کمترافیک انجام داد. میزان وقفه به نوع سرویس و روش انتقال بستگی دارد و قبل از اجرا برنامه مهاجرت مشخص میشود.
در ابر خصوصی منابع در اختیار خود سازمان قرار دارند؛ در مدل ترکیبی بخشی از زیرساخت داخلی با سرویسهای ابری بیرونی ترکیب میشود تا انعطاف بیشتری در ظرفیت و ارائه سرویس ایجاد شود.
برای مجموعههایی که به مدیریت متمرکز دسکتاپ کاربران، دورکاری کنترلشده، امنیت بیشتر یا دسترسی یکسان از مکانهای مختلف نیاز دارند، VDI میتواند گزینه مناسبی باشد.
با استفاده بهتر از توان سختافزار و سادهتر شدن تخصیص منابع، میتواند نیاز به تجهیزات فیزیکی را کاهش دهد و توسعه سرویسها را سریعتر کند؛ میزان صرفهجویی به شرایط هر سازمان بستگی دارد.
در یک زیرساخت مجازیسازی اصولی، سرویسهای مهم فقط به یک سرور وابسته نمیمانند. با طراحی مناسب میتوان شرایطی فراهم کرد که در صورت خرابی یک سرور، سرویسها روی منابع دیگر ادامه فعالیت دهند یا در کوتاهترین زمان ممکن دوباره در دسترس قرار بگیرند.